Religia

Źródło Sakramentu Bierzmowania ustanowił Pan Jezus gdy posłał Ducha Świętego w dniu „pięćdziesiątnicy” na apostołów oraz wszystkich zgromadzonych w Wieczerniku. Nazwa „bierzmowanie” pochodzi od staropolskiego słowa  „bierzmo”, czyli belki podtrzymującej drewniany pułap stropu budynku aby się nie zawalił. Porównywalnie  Sakrament Bierzmowania ma na celu podtrzymanie i umacnianie wiary. W Kościele Katolickim bierzmowanie jest traktowane jak egzamin dojrzałości chrześcijańskiej. Dlatego przystępuje do niego młodzież w wieku minimum 16 lat, chociaż  wielu duchownych uważa, iż należałoby podwyższyć wiek  bierzmowanych. W ciągu kilku miesięcy poprzedzających uroczystość, kandydaci do  bierzmowania uczestniczyli w naukach przygotowawczych na których odnawiali i pogłębiali swoją wiedzę religijną.

Bierzmowanie udoskonala łaskę chrztu, głębiej zakorzenia nas w Synostwie Bożym, ściśle jednoczy  z Chrystusem, pomnaża w nas dary Ducha Świętego oraz umacnia do świadczenia o wierze chrześcijańskiej słowem i czynem.

Obrzęd Sakramentu Bierzmowania odbył  się podczas Eucharystii, tuż po homilii w której ks. biskup między innymi powiedział: „Oby Wasz czynny udział w życiu chrześcijańskim nie zakończył się dzisiaj.  Trwajcie dalej przy Chrystusie i dzięki otrzymanym łaskom Ducha Świętego umacniajcie i pomnażajcie swoją wiarę”. Kandydaci do bierzmowania podchodzili do balasek przed ołtarzem. Ks. biskup czynił na czole kandydata znak Krzyża Świętego tzw. „Krzyżmem" – olejkiem poświęconym w Wielki Czwartek  i wymawiał  przybrane drugie lub trzecie imię bierzmowanego. W tym czasie świadek stojący z tyłu kładł swoją prawą rękę na prawym ramieniu kandydata. Zgodnie z Prawem Kanonicznym świadkiem może być któreś z rodziców chrzestnych lub rodzic biologiczny albo ktoś  z pełnoletnich osób bliskich, będący członkiem Kościoła Katolickiego. Na zakończenie uroczystości  bierzmowani otrzymali na całe życie pamiątkowe krzyżyki, poświęcone przez ks.biskupa Andrzeja Czaję.

/K.N./